Maryse Rasenberg verloor in 2009 haar vader na een reanimatie.

“Voor het eerst sinds jaren was ik een weekje alleen weg. Ik volgde op Terschelling workshops voor mijn werk, mijn man en kinderen waren thuis. ’s Ochtends sprak ik mijn vader nog om hem te feliciteren met zijn verjaardag. Later op de dag kreeg ik een telefoontje dat mijn vader een hartstilstand had gekregen. Hij was met mijn moeder onderweg in de auto. De auto heeft hij nog langs de kant van de weg kunnen zetten, daarna ging het mis. Mijn moeder heeft om hulp geroepen en uiteindelijk bij mensen aangebeld. Zij hebben geholpen en de ambulance gebeld.

Ondertussen zat ik ver weg van alle hectiek. Achteraf hoorde ik van mijn man wat er die dag gebeurd was. De details ken ik niet. Mijn moeder vond het lastig hierover te praten. Zelf heb ik niet de behoefte gehad meer te weten te komen: ik kan me er wel een voorstelling van maken hoe mijn vader uiteindelijk is overleden.

“Hart4ALL neemt drempel weg tussen slachtoffers en helpers”

De mensen, die mijn moeder hebben geholpen, heb ik nooit meer gesproken. Achteraf vraag ik me wel eens af hoe zij de bewuste dag hebben ervaren. Maar je moet dan toch over een drempel heen om die mensen te benaderen. Het is vaak ook zoeken naar een speld in een hooiberg. Hart4ALL neemt deze drempel weg, met één klik op de knop kun je met elkaar in contact komen.”